Ik probeer verwijderde afbeeldingsbestanden van een CompactFlash-kaart te herstellen nadat een camerafout ervoor zorgde dat mijn foto’s verdwenen. Op de kaart staan belangrijke afbeeldingen en ik heb advies nodig over de beste stappen of software voor CF-kaartherstel om de verloren gegevens te herstellen zonder meer schade te veroorzaken.
Ik heb dit meegemaakt na een opdracht voor een evenement, kwam thuis, stopte de CF-kaart in de lezer en de map zag er half leeg uit. Een paar clips waren verdwenen, sommige RAW-bestanden wilden niet openen. Dat voelt meteen heel slecht. Toch zijn je kansen redelijk als de kaart niet fysiek kapot is.
Het eerste deel is belangrijker dan de software.
Doe deze drie dingen eerst
- Stop met het gebruik van de CF-kaart. Haal hem uit de camera. Maak er geen extra opnamen mee. Test hem niet door er nutteloze bestanden naartoe te kopiëren.
- Formatteer hem niet. Als Windows of macOS zegt dat de kaart geformatteerd moet worden, sluit die melding dan. Formatteren overschrijft informatie van het bestandssysteem en maakt herstel lastiger.
- Gebruik een echte CF-kaartlezer. Sla de camera-naar-USB-route over. Ik heb betere resultaten gehad met een speciale kaartlezer omdat de computer de opslag dan directer ziet.
Wat er meestal gebeurt, is eenvoudig. De bestandstabel raakt beschadigd of wordt verwijderd, terwijl de foto- en videogegevens nog steeds op de kaart staan. Als er nieuwe gegevens boven op die sectoren terechtkomen, neemt de kans op herstel sterk af. Het doel is dus om schrijfacties te vermijden. Niets anders eerst.
Controleer of de computer de kaart ziet
Sluit de kaartlezer aan op je pc of Mac en open daarna Schijfbeheer op Windows of Schijfhulpprogramma op Mac. Als de CF-kaart daar verschijnt met ongeveer de juiste capaciteit, heb je thuis nog iets om mee te werken.
Als de kaart helemaal niet verschijnt, of als de kaart fysieke schade heeft opgelopen, helpen hulpmiddelen voor thuis meestal niet meer. Op dat moment wordt een lab zoals het CleverFiles data recovery center vaak logischer.
Als de kaart wordt gedetecteerd, is softwareherstel meestal de gebruikelijke weg. Hier is een YouTube-link als je die wilt:
Ik heb in de loop van de tijd een heleboel tools geprobeerd. Degene waarmee ik minder problemen had, was Disk Drill. Mijn reden is simpel: voor mij ging het programma beter om met camerabestanden, waaronder CR2, NEF, ARW en grotere videobestanden.
Er zijn gratis tools beschikbaar. PhotoRec vindt veel, maar de workflow is omslachtig en bestandsnamen komen vaak als een door elkaar gehusselde hoop terug. Recuva is prima voor enkele eenvoudige herstelklussen, al zag ik dat het sommige RAW-sets miste of niet goed verwerkte. Bestanden vooraf bekijken hielp me om het goede materiaal van kapotte bestanden te onderscheiden, dus gaf ik de voorkeur aan de optie met een overzichtelijkere voorbeeldstap.
De herstelstappen die ik zou volgen
- Installeer de software op de schijf van je computer. Niet op de CF-kaart, uiteraard.
- Maak eerst een byte-voor-byte-back-up. Als de kaart onbetrouwbaar lijkt, kloon deze dan naar een imagebestand op je harde schijf. Scan het imagebestand, niet de kaart. Dit heeft mij ooit gered met een kaart die tijdens het lezen steeds de verbinding verloor.
- Voer de scan uit. Kies de kaart of de image en laat het proces voltooien. Onderbreek het niet omdat de eerste resultaten er vreemd uitzien.
- Bekijk een voorbeeld van de resultaten. Open de foto’s en test de video’s. Alleen een miniatuur zegt niet veel.
- Herstel naar een andere schijf. Sla op naar je interne schijf of een externe SSD. Schrijf herstelde bestanden nooit terug naar dezelfde CF-kaart.
Als de video's beschadigd terugkomen
Ik heb MP4- en MOV-bestanden zien herstellen met vreemd afspelen, zwarte frames of zonder informatie over de duur. Schrijf ze nog niet af.
Probeer in VLC Media Player de instelling onder invoer en codecs en zet de verwerking van kapotte of onvolledige AVI op “Altijd herstellen.” Voor sommige bestanden op Windows hielp Untrunc beschadigde headers opnieuw op te bouwen wanneer ik een goed voorbeeldfragment had van dezelfde camera en instellingen.
Nadat de bestanden veilig zijn
Zodra je alles hebt gekopieerd en gecontroleerd, kun je daarna de kaart aanpakken.
Op Windows verhelpt CHKDSK soms fouten in het bestandssysteem. Op Mac doet First Aid een vergelijkbare opschoning. Als de kaart zich daarna weer normaal gedraagt, zou ik toch voorzichtig blijven. Voor betaald werk formatteer ik de kaart meestal opnieuw in de camera en houd ik hem goed in de gaten. Als hij twee keer kuren vertoont, neem ik hem uit gebruik. Flashmedia wordt onbetrouwbaar zonder veel waarschuwing.
Dus ja, doe het rustig aan, formatteer niet, gebruik een kaartlezer, scan voordat je ergens aan zit. Die volgorde is belangrijk.
Eén ding dat ik zou toevoegen aan wat @mikeappsreviewer zei: sla reparatietools over vóór herstel. Ik weet dat mensen dol zijn op CHKDSK, fsck, First Aid, alles ervan. Ik niet. Op beschadigde camerakaarten “repareren” die tools soms de directory door vermeldingen te verwijderen die je nog nodig had. Herstel eerst. Repareer later.
Mijn volgorde zou zijn:
- Koppel de CF-kaart alleen-lezen als je adapter of besturingssysteem dat ondersteunt.
- Maak een image van de kaart met iets als ddrescue of een forensische kopietool.
- Scan de image eerst met Disk Drill, omdat het goed werk levert met verwijderde JPEG-, CR2-, NEF-, ARW-, RAF-bestanden en gangbare videoformaten.
- Als Disk Drill bestanden mist, voer dan PhotoRec uit op de image als tweede ronde. Het is lelijk, bestandsnamen raken verminkt, maar het haalt vaak extra raw-bestanden binnen.
- Sorteer herstelde bestanden op bestandsgrootte en bekijk ze. Piepkleine RAW-bestanden zijn vaak corrupt.
Een detail dat mensen overslaan: controleer of de “ontbrekende” foto’s verborgen zijn in een beschadigde DCIM-structuur. Soms bestaan de bestanden nog, maar is de mappentabel kapot. Herstelsoftware ziet ze zelfs wanneer Finder of Verkenner dat niet doet.
Als de kaart midden in het lezen de verbinding verbreekt, stop dan. Dat wijst meer op hardwarefalen dan op eenvoudige verwijdering. Op dat punt wordt herstel in een lab logischer.
En als je een snelle visuele uitleg wilt, is deze videogids voor fotoherstel van CF-kaarten makkelijker te scannen dan een lange tutorial.
Korte versie: maak eerst een image, herstel vanaf de image, sla resultaten op een andere schijf op. Ga niet te veel aan de kaart zitten, anders maak je het erger. Daar gaan mensen de mist in.
Ik ben het grotendeels eens met @mikeappsreviewer en @sognonotturno, maar één klein ding doe ik iets anders: als de kaart nog steeds stabiel is en goed uitleest, doe ik soms een snelle voorbeeldscan voordat ik een volledige image maak, gewoon om te zien of het verlies logisch of fysiek is. Als hij leesfouten begint te geven, dan ja, eerst een image maken, niet meer verder rommelen.
Wat ik hieraan zou toevoegen is dit: controleer de kaart ook in je camera, maar alleen om af te spelen, zonder iets weg te schrijven. Soms staan de bestanden er nog steeds op en verslikt de computer zich gewoon in het CF-bestandssysteem. Als de camera miniaturen kan zien maar de pc niet, wijst dat eerder op directoryschade dan op echte verwijdering.
Let ook op de bestandsgroottes na herstel. JPEG’s die veel te klein zijn, of RAW’s die allemaal identieke groottes hebben, zijn een slecht teken. Mensen verspillen uren aan het herstellen van rommel omdat de bestandsnaam er goed uitziet. Open een voorbeeld uit elke batch voordat je de hele export uitvoert.
Qua software is Disk Drill een degelijke keuze voor fotoherstel van CompactFlash-kaarten omdat het camerabestandsformaten meestal beter herkent dan de oude basistools. Ik zou dat eerst gebruiken en pas terugvallen op PhotoRec als het nodig is. Als de kaart verdwijnt, klikt, oververhit raakt of willekeurig de verbinding verbreekt, stop dan met doe-het-zelfpogingen. Dan is het werk voor een lab.
Als je extra leesmateriaal wilt, is deze thread over aanbevelingen voor software voor dataherstel van CF-kaarten voor verwijderde foto’s ook behoorlijk relevant.
Een kleine onenigheid met @espritlibre hier: ik zou niet de moeite nemen om het afspelen in de camera te controleren, tenzij je er absoluut zeker van bent dat de camera niets naar de kaart schrijft bij het plaatsen of een reparatieprompt geeft. Sommige body's doen rare zogenaamd behulpzame dingen.
Wat ik zou doen als aanvulling op @sognonotturno en @mikeappsreviewer:
- Probeer eerst een andere CF-kaartlezer en een andere USB-poort. Slechte kaartlezers veinzen vaker kaartcorruptie dan mensen denken.
- Noteer de exacte kaartgrootte die door het besturingssysteem wordt weergegeven. Als een kaart van 64 GB ineens een onzincapaciteit meldt, is dat een grotere rode vlag dan ontbrekende bestanden.
- Als je RAW-bestanden herstelt, controleer ze dan met een echte editor, niet alleen met miniaturen. Bridge, Lightroom, Capture One, wat je ook gebruikt. Miniaturen kunnen blijven bestaan, zelfs als de afbeeldingsgegevens verloren zijn.
- Controleer op gaten in dubbele reeksen. Als IMG_1041 naar IMG_1057 springt, zegt dat vaak iets over de vraag of dit verwijdering, mapverlies of een onderbroken schrijfactie was.
Wat software betreft, is Disk Drill een verstandige eerste CF-kaart-hersteltool.
Voordelen:
- goede ondersteuning voor fotoformaten
- preview is handig
- resultaten zijn makkelijker te sorteren dan met alleen carve-tools
Nadelen:
- betaald als je volledig herstel nodig hebt
- diepe scans kunnen veel fout-positieven opleveren
- niet mijn favoriet als de kaart fysiek instabiel is
Als Disk Drill de mapstructuur vindt, geweldig. Als het alleen carved bestanden vindt, reken dan op generieke namen en ontbrekende opnamevolgorde. Dat is belangrijk als dit klantwerk was.
Nog iets dat mensen vaak overslaan: vergelijk de EXIF-tijdstempels van herstelde JPEG's en de seriële cameragegevens. Dat helpt om je echte bestanden te onderscheiden van waardeloze fragmenten.
Dus ja, ik ben het in grote lijnen eens met @sognonotturno, @espritlibre en @mikeappsreviewer. Mijn extra invalshoek is om de kaartlezer te verifiëren, de capaciteit te verifiëren en herstelde bestanden goed te valideren voordat je aanneemt dat de klus geklaard is.